Als kop op het blad:
Vertrouw niemand, zelfs niet je bloedeigen familie...
Als Myrthe
Nieuwlandt na de dood van haar vader zijn wijngaard in de Achterhoek
erft en bezoek krijgt van haar halfzusje, komt haar leven in één keer op
zijn kop te staan. Veel tijd om erover na te denken krijgt Myrthe niet,
zeker niet nu haar contract als docent geschiedenis afloopt. Ze
verruilt daarom haar leven in de stad voor het platteland en trekt zich
terug in het huis van haar jeugd. Een jeugd die gekenmerkt werd door de
afwezigheid van haar moeder. Op zekere dag valt haar oog op een
rouwadvertentie waarin staat dat haar moeder is overleden. Myrthe
besluit onuitgenodigd naar de uitvaart te gaan, waar ze voor het eerst
kennismaakt met haar halfzusje Eva: een levensgenieter pur sang. Kort
daarop staat Eva die alles heeft wat Myrthe ontbeert: flair, charme en
een vader met geld bij Myrthe op de stoep. Ze ligt in scheiding en zoekt
onderdak. Ook wil ze haar halfzusje dolgraag beter leren kennen. Myrthe
voelt zich gevleid door het verzoek. De bescheiden Myrthe wordt al snel
meegesleurd in de overenthousiaste uitspattingen van haar springerige
halfzusje. Als Eva met het voorstel komt samen een Bed & Breakfast
te beginnen gooit Myrthe haar aanvankelijke twijfels al snel overboord
en stort ze zich volop in het avontuur. Maar of dat nou verstandig is
Dit verhaal zat als bookazine bij de Libelle. Ik ben er van de week in het lezen geslagen en het verhaal pakte me gelijk. Het is fijn geschreven. De tijdswisseling in het verhaal, vind ik zelf wat lastig, zeker omdat ik de titels van hoofdstukken vaak niet echt lees 😁Ach en af en toe heen en weer bladeren wanneer dit stukje nou speelt is ook geen punt.
Dit is een verhaal wat je zo op het verkeerde been zet, dat ik erg nieuwsgierig wordt naar andere verhalen van Jet.
Welkom in mijn boekenkast. Wanneer ik een boek gelezen heb, plaats ik hem in deze kast. Met de inhoud van het boek en mijn eigen idee over het verhaal. Heb je zelf ook boeken die je graag leest, laat het me weten
dinsdag 29 mei 2018
vrijdag 18 mei 2018
Roald Dahl: Sjakie en de chocoladefabriek
![]() | |
foto van standaardboekhandel |
De film Willy Wonka & the Chocolate factory, die ik al minstens 80 keer gezien heb, met Gene Wilder in de hoofdrol (1971) vind ik nog steeds fantastisch om te zien.
De film met Johnny Depp in de hoofdrol heb ik inmiddels 2 keer gezien, maar die spreekt me minder aan. Het originele boek kreeg ik nu in handen en vond het grappig om te lezen. De hele tocht door de fabriek heen, is zo levendig geschreven dat de beelden die in de film gebruikt worden er prima bij passen. Ik vond het jammer dat ik het zo snel uit had. Ach, rond de kerst zal de film vast weer uitgezonden worden..
zaterdag 12 mei 2018
Lynn Graham: Griekse verleider
![]() |
foto Harlequin |
Hoe durft ze? Andreas Fafalios is razend. Zijn assistente eist zomaar
negen maanden verlof, en dat terwijl de biljonair niet zonder haar kan.
Ze regelt immers alles voor hem, tot en met het afdanken van zijn
vriendinnetjes toe. Als hij haar nu eens ten huwelijk vraagt...
Niemand vermoedt dat Billie als een berg opziet
tegen haar huwelijksnacht met de knappe Andreas. De vurige Griek rekent
erop dat ze als maagd bij hem in het huwelijksbed stapt. En dat is nu
juist het probleem: hoe kan ze hem ervan overtuigen dat hij niet alleen
de eerste en enige man is in haar leven, maar ook de vader van haar
kind?
In een tijd als deze is het zo heerlijk om te weten dat Billie en Andreas na een heleboel verwarring en verleiding bij elkaar komen. En nog fijner zelfs met de moeder van Billie komt het goed.😊
vrijdag 4 mei 2018
Jos Brink: Rouw op je dak.
![]() |
Foto; Uitgeverij Lannoo |
Rouwen betekent een moeilijke weg gaan: je weet dat je kunt lopen, maar
je wilt eigenlijk niet verder. Er ligt een onoverzichtelijk traject voor
je. Een rouwproces geeft uitdrukking aan pijn en verdriet, twee grote
emoties die onlosmakelijk aan elkaar zijn verbonden. Het is een weg die
je toch moet gaan. Naar een horizon waar hemel en aarde wellicht weer
bij elkaar komen... Rouwen is een proces van heling, het uiteindelijk
accepteren van wat onvermijdelijk bleek. Er zijn vooralsnog alleen maar
verliezers en je hebt geen enkel uitzicht op winst. Wat jou is
overkomen, is de meest traumatische ervaring die mensen kunnen hebben.
En er is niemand die echt weet en kan meevoelen wat jij voelt, omdat
geen twee mensen gelijk zijn, ook al hebben zij hetzelfde te doorstaan.
Jouw verdriet is uniek. Hoe groei je door je pijn heen? En kan dat? Hoe
ga je om met je woede? En wat is berusting? In dit eerlijke boek
probeert Jos Brink, pastor en stervensbegeleider, maar ook theatermaker
(en dus een 'mensen-mens') geen gemakkelijke antwoorden te geven op alle
vragen die je hebt. Wel herkent hij, vanuit zijn lange ervaring, jouw
situatie. Hij kan je wellicht richting geven, een beetje sturen,
waardoor eenzaamheid weer in tweezaamheid verandert. Dat wat de auteur
zelf, en samen met anderen, heeft meegemaakt, vormt de basis van Rouw op
je dak, bepaald niet alleen geschreven voor mensen die leven vanuit een
religieuze optiek: wie je ook bent, waar je ook bij wilt horen,
verdriet is verdriet. Jos Brink legt je in dit boek geen waarheden op,
maar probeert met je mee te gaan. Niet om je te dragen, want dat kan
niet. Maar misschien kan hij jou wel weer leren lopen...
Een prettig geschreven gesprek zoals Jos het zelf aangeeft. Over de dood en rituelen. Over hoe de dood ze steriel is tegenwoordig. Daar waar vroeger de hele buurt aanwezig was is het nu vaak weggestopt in een steriel kamertje.
Momenteel ben ik erg nieuwsgierig wat er gebeurd in zo'n proces. Ik denk dat ik het nog eens lezen ga.
Momenteel ben ik erg nieuwsgierig wat er gebeurd in zo'n proces. Ik denk dat ik het nog eens lezen ga.
donderdag 3 mei 2018
Barbara Woods: Nachtvlinders
![]() | |
Kadmos BV |
Een verhaal over de ultieme wraak. Waarin Beverly Highland, vroeger bekend als Rachel Dwyer, na 37 jaar wraak neemt. Ze in als tiener door Danny Mackay geronseld en al hoer aan het werk gezet met allerlei loze beloften. Haar ongeboren kind is van haar afgenomen en ze is uit een rijdende auto geschopt. Door hard te werken en de juiste mensen om haar heen te verzamelen lukt het haar een imperium op te bouwen waarmee ze wraak nemen kan.
Ik vond het verhaal soms lastig lezen doordat heden en verleden zich soms vreemd afwisselden. Wel heerlijk om mee te lezen naar het einde...
Abonneren op:
Posts (Atom)